Η λυσίνη είναι ένα βασικό βασικό αμινοξύ. Λόγω της χαμηλής περιεκτικότητας σε λυσίνη στις τροφές δημητριακών και της ευαισθησίας της σε καταστροφή και ανεπάρκεια κατά την επεξεργασία, ονομάζεται περιοριστικό αμινοξύ.
Η λυσίνη μπορεί να ρυθμίσει τη μεταβολική ισορροπία του ανθρώπινου σώματος. Η λυσίνη παρέχει δομικά συστατικά για τη σύνθεση της καρνιτίνης, η οποία προάγει τη σύνθεση λιπαρών οξέων στα κύτταρα. Η προσθήκη μικρής ποσότητας λυσίνης στα τρόφιμα μπορεί να διεγείρει την έκκριση γαστρικής πρωτεάσης και γαστρικού οξέος, να βελτιώσει την έκκριση οξέος του στομάχου, να ενισχύσει την όρεξη και να προωθήσει την ανάπτυξη και ανάπτυξη των μικρών παιδιών. Η λυσίνη μπορεί επίσης να αυξήσει την απορρόφηση και τη συσσώρευση ασβεστίου στο σώμα, επιταχύνοντας την ανάπτυξη των οστών. Η έλλειψη λυσίνης μπορεί να οδηγήσει σε ανεπαρκή έκκριση γαστρικού υγρού, με αποτέλεσμα ανορεξία, διατροφική αναιμία, απόφραξη του κεντρικού νευρικού συστήματος και αναπτυξιακές διαταραχές.
Η λυσίνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως επικουρικό διουρητικό στην ιατρική για τη θεραπεία της δηλητηρίασης από μόλυβδο που προκαλείται από μειωμένα επίπεδα χλωρίου στο αίμα. Μπορεί επίσης να σχηματίσει άλατα με όξινα φάρμακα (όπως το σαλικυλικό οξύ) για την ανακούφιση των ανεπιθύμητων ενεργειών και όταν συνδυάζεται με μεθειονίνη, μπορεί να αναστείλει τη σοβαρή υπέρταση.
το καλύτερο συμπλήρωμα λυσίνης
Παραγωγή κολλαγόνου
Το κολλαγόνο είναι υπεύθυνο για το σχηματισμό του χόνδρου, των οστών και του συνδετικού ιστού. Η λυσίνη συμβάλλει στο σχηματισμό χόνδρου και κολλαγόνου. Το ασβέστιο και το κολλαγόνο συνεργάζονται για να αποτρέψουν την απώλεια οστικής μάζας. Σε μια δίαιτα με χαμηλή περιεκτικότητα σε λυσίνη, ο σχηματισμός ασβεστίου και κολλαγόνου θα επιβραδυνθεί. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους πολλοί άνθρωποι που έχουν έλλειψη λυσίνης έχουν εύθραυστα οστά.
Προσθήκη λυσίνης στη διατροφή
Πολλά τρόφιμα έχουν ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα λυσίνης, όπως το μοσχάρι, το ψάρι, το αρνί, η γαλοπούλα και το κοτόπουλο. Τα τρόφιμα με βάση τα ζώα περιέχουν γενικά μεγάλη ποσότητα όλων των απαραίτητων αμινοξέων, τα οποία είναι συστατικά πρωτεϊνών. Οι χορτοφάγοι μπορεί να δυσκολεύονται να λάβουν λυσίνη από τη διατροφή τους, αλλά η παρμεζάνα και τα αυγά είναι καλές επιλογές. Το τόφου, η καβουρδισμένη σόγια και οι σπόροι κολοκύθας περιέχουν επίσης λυσίνη, αλλά η βιοδιαθεσιμότητα τους μειώνεται στο μισό.
Χρειάζεται επιπλέον συμπλήρωμα η λυσίνη;
Τρόφιμα πλούσια σε λυσίνη έχουν εξαιρετικά υψηλά επίπεδα λυσίνης σε τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες όπως κρέας, ψάρι, άλλα θαλασσινά, γαλακτοκομικά προϊόντα, σόγια, ξηροί καρποί και σπόροι. Τυπικά, μια διατροφή πλούσια σε πρωτεΐνες μπορεί να καλύψει τις ημερήσιες ανάγκες του σώματος σε λυσίνη (περίπου 2,5 γραμμάρια την ημέρα). Η συμπλήρωση μόνο με L-λυσίνη δεν αρκεί σε μια δίαιτα με ανεπαρκή περιεκτικότητα σε L-λυσίνη.
Η σωστή συμπλήρωση λυσίνης είναι απαραίτητη για τον ανθρώπινο οργανισμό. Τα άτομα με έλλειψη λυσίνης μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα όπως κόπωση, αδυναμία, ναυτία, έμετο, ζάλη, απώλεια όρεξης, αναπτυξιακή καθυστέρηση, αναιμία κ.λπ. Μπορούν να συμπληρώσουν λυσίνη υπό την καθοδήγηση γιατρού. Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη λυσίνης για ενήλικες είναι περίπου 3g-9g. Ωστόσο, λόγω της παρουσίας λυσίνης στα τρόφιμα που συνήθως τρώμε, η ανάγκη για επιπλέον συμπληρώματα διαφέρει από άτομο σε άτομο.